پژوهشگران می‌گویند کره ماه که تنها قمر سیاره زمین است، تنها در عرض ۵ ساعت پس از برخورد عظیم یک جرم عظیم آسمانی به زمین باستانی تشکیل شده است.

پژوهش جدید با تلسکوپ فضایی جیمز وب نشان می‌دهد گازی که بر اثر فوران‌های سیاه‌چاله به بیرون رانده می‌شود، در فضا سرد شده و دوباره به شکل رشته‌هایی به درون سیاه‌چاله سقوط می‌کند و یک «سامانه بازیافت کیهانی» خودپایدار ایجاد می‌کند که معمای سوخت تمام‌نشدنی این غول‌های کیهانی را توضیح می‌دهد.

پژوهشگران دانشگاه کرتین استرالیا می‌گویند ساختار کهکشان راه شیری و عبور منظومه شمسی از بازوهای مارپیچی آن، احتمالاً در شکل‌گیری نخستین قاره‌های زمین نقش داشته است.

ستاره‌شناسان برای نخستین بار نشانه‌هایی از سیگنال‌های پادماده را در فراسوی کهکشان راه شیری شناسایی کرده‌اند؛ کشفی که می‌تواند تولید پوزیترون در کهکشان را بسیار بیشتر از برآوردهای پیشین نشان دهد.

سیاره عطارد در حال کوچک‌شدن است. با سردشدن هسته آهنی این سیاره، کل آن تا ۷ کیلومتر منقبض شده و سطحش را به صخره‌های بلندی به طول صدها کیلومتر تبدیل کرده است.

تلسکوپ فضایی جیمز وب برای اولین‌بار طیف نوری سیاره «جی‌جِی ۵۰۴ بی» را ثبت کرده و نشان داده است که جَو این جرم سرد و کم‌نور که در فاصله ۵۷ سال نوری از زمین قرار دارد، با لایه‌ای از ابرهای نمکی پوشیده شده است. این نخستین شواهد مستقیم از وجود چنین ابرهایی در جَو یک سیاره فراخورشیدی است.

آیا راز تشکیل سیاه‌چاله می‌تواند در این اختروش باستانی رکوردشکن نهفته باشد؟ یک اختروش که ۱۲.۹ میلیارد سال پیش وجود داشته، نشان می‌دهد که ابرسیاه‌چاله‌ها در جهان اولیه می‌توانستند به سرعت پیر شوند.